گهواره

"حیف است نام من آن‌جا که اوست"

گهواره

"حیف است نام من آن‌جا که اوست"

شعرکِ زندگی

شنبه, ۵ ارديبهشت ۱۳۹۴، ۰۹:۰۱ ق.ظ

زندگی مهمانی پر شور و پر آوای ماست

حیف در این محفل پر رمز و راز

هر که دعوت میشود،

کر میرسد،

کر میرود...

در چنین حالی نمیخواهم بمانم بیشتر!

من همان مهمان جانسختم

که از دست تمام سایه ها

بیصدا سوی کویر پیش رو

در می رود

شب که تاریک است جایی را نمیبینم

آه! اما...

لکه نوری در هوا پیداست!

سمتش میروم

ابتدا پررنگ میگردد 

ولی

هرچه سویش میدوم

او هم عقب تر میرود...

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۴/۰۲/۰۵
بردیا مختاری

نظرات  (۱)

هر چند سبکش فرق داره کلاً، ولی من را یاد جاودانه‌ت انداخت. اطلاعات من در حدی نیست که بخوام قضاوت کنم دربارهٔ شعر دیگران، ولی به‌نظرم به‌وضوح نسبت به شعرهای یک سال پیشت پیشرفت کردی.
ضمناً بند اول این را خیلی دوست داشتم :دی خیلی حرف پشتش بود...
پاسخ:
سلام :)
دقیقاً هروقت شعر میگم تلاش میکنم سبک جاودانه رو بازآوری کنم ولی ناخودآگاه و ناخواسته همشون غزل میشن! این یه دونه خوشبختانه تا حدودی نزدیک شد. مرسی از نظرت. و ایراد تایپی‌ای که خصوصی گفتیُ هم برطرف کردم.

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی